Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้หยุดแต่ก็ออกไปร่อนข้างนอกตามที่นัดไว้กับมินท์
นัด 11 โมง แต่ทั้ง ๆ ที่นัดเวลาที่มันกลาง ๆ ไม่เช้าไป ไม่เลทไป กว่าจะเจอหน้ากันก็ปาเข้าไป 11 โมงกว่า ๆ สรุปว่าสายกันทั้งคู่เลยนั่นเอง
หลังจากที่ฟาดข้าวเช้า+ข้าวเที่ยงรวมกันก็ขึ้นรถไฟฟ้าไปลงที่อ่อนนุชแล้วนั่งแท็กซี่ต่อไปที่วิบูลย์กิจ ความจริงแล้วมันก็ไม่ไกลเท่าไรหรอก แต่เพราะไม่เคยไปขาไปเลยรู้สึกว่านานมาก ๆ

สำนักพิมพ์มีทั้งหมด 4 ชั้น ฝ่ายการ์ตูนญี่ปุ่นที่แวะเข้าไปมาก็อยู่ที่ชั้น 4 นี่แหละ ตอนเดินขึ้นไม่ค่อยรู้สึกว่าที่นี่เป็นบริษัทสักเท่าไร กลับให้ความรู้สึกเหมือนบ้านคนมากกว่า ยิ่งพอไปถึงตรงหน้าทางเข้าที่ทำงานจะเป็นห้องที่มีหนังสือการ์ตูน(ทั้งหมดล่ะมั้ง?)ที่เคยพิมพ์มาวางเรียงอยู่ในชั้นรู้สึกเหมือนอยู่ที่บ้านยังไงไม่รู้เพราะมันเห็นแต่การ์ตูน การ์ตูน การ์ตูนมั้งนะ ส่วนในที่ทำงานกระจกมันมืด ๆ เลยมองเห็นแบบลาง ๆ เสียดายเหมือนกันที่ไม่เห็นข้างในเท่าไร

หลังจากที่มินท์เมาท์พี่แก้วหลายเรื่อง ๆ เพื่อรอฆ่าเวลา บ.ก.ยูตะก็โผล่หน้ามาคุยด้วย ตอนแรกคิดว่าเนื้อหาที่คุยคงจะเฉย ๆ เพราะเป็นเรื่องเศรษฐศาสตร์ที่ไม่ค่อยเกี่ยวกับเรา แต่แค่เปิดประเด็นด้วยเรื่องการ์ตูนไพเรท บ.ก.ยูตะก็ร่ายยาวถึงเรื่องเก่าให้ฟังจนถึงปัจจุบัน ฟังแล้วรู้สึกว่าคุ้มมากที่ได้มาเพราะเฮียแกเล่าให้เห็นภาพเป็นช็อต ๆ เลย ทำให้การสัมภาษณ์ไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดเอาไว้

ขากลับตอนลงมาที่พักบันไดชั้น3-4บังเอิญไปเจอตู้รองเท้าที่พวกStaffถอดเก็บเอาไว้ก็เพิ่งจะรู้เนี่ยแหละว่าต้องมาถอดรองเท้ากองเอาไว้กันตรงนี้ ฮ่าฮ่า หน้าแตกไปหลายเข็มเลย