Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

ตั้งแต่วันที่เริ่มทำบล็อคมาวันนี้เป็นวันแรกที่เพิ่งกลับมาอยู่บ้านเฉย ๆ ก็ประมาณอาทิตย์นึงพอดี

เมื่อวานนี้หลังจากที่ไปเจอมินท์ที่ร้านนัดกันประจำ มันก็ชี้ไปที่ชั้นหนังสือแล้วถามว่า "แกอ่านเรื่องนี้หรือยัง?" เรื่องที่ว่าก็คือเรื่อง Shoku to Bara no Hibi (จำชื่อภาษาไทยไม่ได้อ่ะนะ -_-") ช่างสมกับเป็นเพื่อนที่คบกันมาจริง ๆ เพราะว่าสะดุดตากับปกการ์ตูนเรื่องนี้เข้าเหมือนกัน แถมคืนวันนั้นหลังจากที่มินท์อ่านจบแล้วมาเจอกันในเน็ทยังอุตส่าห์มากำชับว่า "เออ อ่านแล้ว เค้าวาดของกินได้น่ากินจริง ๆ

ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องเริ่มคิดThesisแล้ว แต่สมองมันพาให้ไม่อยากคิดเรื่องอะไรที่มันหนัก ๆ เลย แม้ว่าตอนนี้จะไม่มีเรื่องเครียดอะไร งานหรือธุระก็แทบไม่มี เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ใช้เวลาให้ผ่านไปเฉย ๆ 1 วันอย่างไร้ประโยชน์ แต่ยังไง ๆ ก็ไม่มีอารมณ์จะใช้สมาธิจดจ่อหาเรื่องที่จะเอามาทำเป็น Thesis เลยสักกะติ๊ด แค่ 5 นาทียังคิดว่าใช้เวลามากเกินไปด้วยซ้ำ (เรานี่มัน...ขี้เกียจจริง ๆ )
เพื่อน ๆ รอบตัวก็เริ่มถามไถ่เรื่องที่อยากทำอยากเขียนแล้ว บางครั้งมันเลยรู้สึกโหวง ๆ ที่ตัวเรามันไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันอย่างคนอื่น ๆ เขา...แต่ไหน ๆ มันก็ว่างแล้ว และคิดยังไงก็คิดไม่ออกดังนั้นตอนนี้เลยตัดสินใจจะใช้เวลาดื่มด่ำกับความว่างที่อาจจะไม่เกิดอีกเป็นหนที่ 2ถ้าต้องเข้าทำงานแล้วไปก่อน เออะ เออะ

ประเด็นร้อนที่มักพูดถึงบ่อย ๆ ในช่วงนี้ก็คือเรื่องของ "คุณท่าน" น่ะเอง คบกันมานานจนจะแยกจากกันไปตามทางของตัวเองอยู่แล้วแท้ ๆ แต่ช่วงนี้ไฟหมั่นไส้ลุกพรึ่บหรือยังไง ถึงได้มีเรื่องระหองระแหงกันแทบจะวันเว้นวัน โอ...ไม่ดีเลย ว่าไหม ถึงแม้ว่าต้องกลืนน้ำลายตัวเองหลังจากที่เคยคิดว่ามีเรื่องอะไรต้องพูดกันให้รู้เรื่อง แต่งานนี้ขอบอกเลยว่าพูดกันไปคงไม่รู้เรื่องซะล่ะมั้ง อดทนไปไม่เกินครึ่งปีเรื่องต่าง ๆ มันคงหดหายไปเอง

******************************************************************

ป.ล. อ๋อ ช่วงนี้มันว่างแล้วก็ยังเห่ออยู่น่ะสิเจ๊ ก็เลยมานั่งขยันอัพทุกวัน ๆ