Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

23-11-04
หลังจากเรียนคาบ4จบ ยังไม่ทันลุกจากเก้าอี้ก็ได้รับโทรศัพท์ด่วนจากโบว์เกี่ยวกับเรื่องงานที่ร่วมกันทำอยู่ว่ามีปัญหา แม้ว่าจะยังไม่ทันฟังว่าจะต้องทำอะไรยังไงเราก็รีบพูดสวนไปว่า "บ่ายนี้ว่าง" ทันทีเป็นนัยว่า อ๋อ...วันนี้จะลากชั้นไปปุเลง ๆ ที่ไหนล่ะซินะ
กว่าจะเจอกันก็ปาเข้าไปบ่ายโมงครึ่งแล้ว แต่เนื่องจากไม่ต้องรีบเร่งเรื่องเวลาก็เลยกินข้าวเที่ยงแล้วก็บ่ายหน้าไปขึ้นรถสาย 16 ที่เดา ๆ เอาว่าน่าจะไปได้เหมือนกัน ขาไปก็สบายเพราะรถเย็นและได้นั่ง แถมยังไม่ได้เจอโบว์มานานมากก็เลยมีเรื่องเมาท์เยอะจนคนที่นั่งหน้าเรามันคงนึกรำคาญใจเต็มทีว่าเมื่อไหร่จะเลิกคุยกันสักที พอไปสุดสายเพื่อต่อสาย 67 อีกต่อ เกิดเรื่องหน้าแตกขึ้น...ตอนที่นั่งรอให้สาย 67 ออกก็เห็นรถอีกคันทำท่าจะออกจากอู่แล้ว ก็มองหน้ากับโบว์กันว่าเอาไงดีล่ะ เปลี่ยนไปขึ้นคันนั้นกันไหมท่าจะเร็วกว่ารอคันนี้ออกเนอะ ก็เลยพากันวิ่งลงไปเปลี่ยนรถ แต่กลับกลายเป็นว่ารถเมล์สาย 67 คันนั้นพวกเจ้าหน้าที่ขสมก.เขาเหมาไปงานศพกันทั้งคัน ทำให้ต้องแบกหน้ากลับมาขึ้นรถคันเดิมท่ามกลางสายตาประชาชี อับอายจริง ๆ ที่ต้องโดนคนทั้งรถเมล์เห็นเรื่องหน้าแตกอย่างนี้
หลังจากคุยเรื่องงานและเคลียร์เรื่องต่าง ๆ กับพี่หลี พี่อ้อ พี่ดาวเรียบร้อยก็เกือบ 5 โมงพอดี ขากลับก็เลยไปแวะที่เซ็นทรัลเพื่อกินข้าวเย็น เดินเล่นเล็กน้อยก่อนจะกระเสือกกระสนไปขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน ขากลับไม่เหนื่อยเท่าไรแต่เริ่มง่วงนอน เพราะเมื่อเช้าต้องตื่นเช้ามากแถมต้องมาตื่นตอนที่อากาศเย็นสบายน่านอนอย่างนี้เป็นเรื่องที่ทรมานใจจริง ๆ

ป.ล. 2-3 วันนี้ไม่มีเรื่องการ์ตูนมาพูดเลยแฮะทั้ง ๆ ที่อ่านเรื่องใหม่ ๆ วนเรื่องเก่า ๆ อยู่ แต่ไม่มีเรื่องไหนโดนใจจนอยากเอามาเขียนที่นี่เลย อ้อ...มีเรื่อง.hack//Tasogare no Udewa Densetsu (ขอเรียกย่อ ๆ ว่า Udenละกัน) ที่อ่านแล้วรู้สึกผิดคาดล่ะมั้ง ภาคอนิเมทีวี 26 ตอนไม่ต้องพูดถึงดูมั่งไม่ดูมั่ง เพราะช่วงนั้นเอียนกับการดูบีเล่น+เห่อภาคเกมและอนิเมด้วยล่ะมั้ง ทำให้ตอนที่บีนั่งดูอนิเมภาคUden ถึงจะแค่ 13 ตอนเรายังขอบายเลย ตอนที่เห็น SIC พิมพ์ออกมาก็เลยมองแล้วไม่รู้สึกอยากอ่านเท่าไร แต่เช้าอีกวันหลังจากตื่นนอนยังไม่หายงัวเงียเท่าไรเลยคว้ามานอนอ่านดู ก็รู้สึกว่าสนุกดีเหมือนกันแฮะ บวกกับได้ฟังเพลงพิเศษที่ชูโกะกับเรนะร้องด้วยกันแล้วชอบ ทำให้รู้สึกดี ๆ กับภาคนี้ขึ้นมาหน่อย

*****************************************************************

โฮ โฮ เมื่อคืนนั่งขดหลังแข็งจะอัพบล็อค รู้สึกตัวอีกทีก็เลยเที่ยงคืนเข้าวันใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว...เลยตัดสินใจเซฟTextไว้แล้วมาอัพทีเดียววันนี้
วันนี้ตั้งใจจะตื่นเช้าแต่ความเย็นของอากาศทำให้นอนก็อก 2 จนถึงตอนสาย ๆ และเกือบไปไม่ทันเวลานัด วันนี้ก็ออกมาเตร่ข้างนอกอีก 1 วันเพราะสัญญาไว้กับมินท์ว่าจะไป Nation เป็นเพื่อน เราก็ตกลงรับคำด้วยเหตุผลเดิม ๆ เหมือนคราวไป VBK นั่นคือ "อยากไปดูข้างใน Nation มานานแล้ว" (เหตุผลแค่นี้แหละ-W-)
ไปถึงก่อนนัดเกือบชั่วโมง แต่ก็ฆ่าเวลาไปอย่างรวดเร็วด้วยการนั่งเมาท์เรื่องต่าง ๆ เมื่อถึงเวลานัดก็ขึ้นลิฟท์ไปพบกับพี่ที่มินท์ติดต่อขอสัมภาษณ์เอาไว้ อารมณ์ชั่วแวบแรกเมื่อไปถึงถ้าให้คำจำกัดความแค่คำ ๆ เดียวก็คือ "มั่นคง" ยังไงบอกไม่ถูก แต่เป็นสนพ.ที่แบบว่า...มั่นคงจัง รวยจัง อะไรแบบนั้น การสัมภาษณ์วันนี้ก็ซีเรียสกว่าครั้งก่อนมาก แต่ก็ได้รู้อะไรดี ๆ มาเยอะเหมือนกันทำให้การมาวันนี้สนุกกว่าที่คิดเช่นเคย (แต่ก็เครียดกว่าที่คิดเหมือนกัน)

พอกลับมาตั้งต้นที่สยามฯ ระหว่างทางก็เจอปูจี้กับคุณแม่ที่เคยเอื้อเฟื้อให้เราไปถล่มบ้านตอนพากย์ละครกันแล้วไปแวะถามพี่ที่ร้านโอโซนเกี่ยวกับเรื่องจำนวนหนังสือที่เฉลี่ยออกแต่ละสัปดาห์ของแต่ละสำนักพิมพ์ ได้รับการอนุเคราะห์อย่างดีจนเราเองยังอดประทับใจไม่ได้ ก่อนแยกกันเลยมานั่งรวมหัวกับมินท์ลองนั่งคำนวณยอดหนังสือการ์ตูนที่ออกต่อปีไม่นับพวกไพเรทมีกว่า 2,880 เล่มต่อปีเลยเชียว เยอะจังแฮะ (แต่ความจริงเราก็ซื้อแค่ครึ่งเดียวเท่านั้นแหละ นอกนั้นไปเช่าเอา)

ขากลับก็โผเผด้วยความเหนื่อย+ง่วงเช่นเดิม ในใจก็คิดบ้านข้าเจ้าไกลจังน้อ พรุ่งนี้ตั้งเป้าขอนอนเฉย ๆ 1 วันละกัน