Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้นึกว่าจะไม่ว่างเล่นคอมเลย แต่พอกลับมาถึงบ้าน คนที่บ้านคงจะใช้จนเบื่อแล้วก็เลยปล่อยให้เราใช้แบบไม่มาก่อกวนงอแงขอใช้

เมื่อเช้าไปเฝ้าร้านขายกางเกงของอี้ที่ประตูน้ำมา อี้บอกว่าร้านเปิด 9 โมง เราก็ถ่อไปตั้งแต่ 8 โมงครึ่งเผื่อเวลากินข้าวเล็กน้อยกะว่าพอดี ๆ เพราะถึงจะเป็นแค่การช่วยงานเจ้านายที่เป็นญาติสนิทของเรา แต่ตามมารยาทการทำงานเราก็ไม่ควรไปสาย แต่...เอ้ย กว่าเด็กที่เป็นคนเฝ้าร้านจะมาก็ปาเข้าไปเกือบจะ 10 โมงแล้ว ยืนชั่วโมงเดียวมันก็ไม่นานหรอก แต่แอบเสียความรู้สึกไม่ได้ว่าเหมือนเราโดนหลอกให้ตื่นเช้าเลยล่ะเออ

ช่วงกลางวันโชคดีที่ที่ร้านมีวิทยุที่เล่น MP3 ได้และโชคดีอีกต่อที่พกแผ่น MP3 anime ไปเผื่อเพียบ ทำให้การเฝ้าร้านดีกว่าที่คิด (แต่ช่วงบ่ายหลัง 3 โมงไปแล้วกว่าจะถึง 5 โมงนี่รู้สึกว่านานมากเลย เผลองีบสัปหงกไปอีกต่างหาก =W =)

ป.ล.ตอนนี้อยากซื้อทัมไดรฟ์มากเลยแต่ตอนนี้เหมือนมันจะห่างออกไปแล้วสิ เพราะนอกจากเจ้าน้องคนที่ 3 จะบังคับพ่อให้ช่วยออกค่าทัมไดรฟ์(ส่วนตัว)ของมันครึ่งนึงแล้ว เจ้าน้องคนที่ 2 ก็ไปขอเปลี่ยน G.Forceคอมอีกเพื่อเอามาเล่น LineAge II ที่อุตส่าห์ไปชิง ID. สำหรับ Test กะเขามาได้ (ว่าเข้านั่นความจริงเราก็อยากเล่นด้วยแหละ) ดังนั้นกว่าเราจะได้ซื้อทัมไดรฟ์ของเราเองก็คงอีกนานเลย...