Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้เริ่มเครียดกันอีกยก ช่วงเช้าไปเจอเติ้ลตอน 10 โมงไป Cotto Tiles Library ที่ถนนอโศก เพราะสงสัยมานานแล้วล่ะว่า กระเบื้องจะเป็นห้องสมุดได้ไง วันนี้ไปก็ถึงบางอ้อจริง ๆ แล้วมันก็เป็นโชว์รูมสินค้าน่ะแหละ แต่มีกระเบื้องแบบต่าง ๆ ให้ดูเพียบ ใครที่คิดว่ากระเบื้องมีแต่แบบที่อยู่ในห้องน้ำบ้านหรือแบบที่ปูพื้นบ้านเราเท่านั้นล่ะก็ ขอแนะนำให้ไปเหยียบที่นี่ดู เพราะมีกระเบื้องแบบแปลก ๆ เยอะแยะ ทั้งกระเบื้องที่เป็นลายไม้หรือแบบเมทาลิก (แอบเสียดายที่ไม่ได้พบกล้องดิจิไปเพราะมีสวนที่เป็นโชว์รูมหน่อยนึง เจ๋งมาก ๆ เลย)

หลังจากที่ฆ่าเวลาที่ร้านแมคฯก็เดินเข้ามหาลัยตอนจะเที่ยง พอไปถึงโต๊ะตอนที่กำลังปลงเรื่อง "คุณท่าน" เพื่อนเราก็มากับน้องฝน (นามสมมติ) ที่ซิ่วไปเรียนวิทยาตั้งแต่ตอนขึ้นปี 2 แบบว่า...เซ็งน้องแกมากเลย เพี้ยนไม่พอแกยังพยายามชวนคุยเปิดประเด็นอยู่นั่นแหละ จนเริ่มรำคาญก็เลยชิ่งเดินไปห้องน้ำแล้วก็ฆ่าเวลาเดินไป ๆ มา ๆ แป้บนึง พอกลับมาน้องแกก็จรไปแล้ว เฮ้อ...รอดตัว

ช่วงบ่ายขึ้นพบอ.ที่ปรึกษาแบบไม่เตี๊ยมอะไรในหัวเลย เพราะก่อนขึ้นมัวแต่หงุดหงิดเรื่อง "คุณท่าน" ที่ฝากไอ้อ้วนถามเรื่องวิธีการวางโครงเรื่องอยู่นั่นแหละ อารมณ์ประมาณว่า "กูยังไม่ได้ปรึกษาเค้าเลย มึงคนนอกจะมาเสือกไรวะ" แบบนั้นแหละ

กลับมาหลังจากที่ป่วนเน็ทก็ลี้ไปนอนจนถึงทุ่มกว่า ๆ แล้วก็มานอนอ่าน Death Note ซึ่งเป็นอีกเรื่องที่มองว่าเกือบเน่าด้วน้ำมือแฟน ๆ (คนไทย)พอจะบรรเทาเรื่องที่เครียด ๆ ไปได้บ้าง

ป.ล.ตอนนี้เรื่องที่เครียดก็ไม่ใช่เรื่องอะไรหรอก ก็สาระนิพนธ์น่ะแหละ เวลาที่กระชั้นชิดทำให้ต้องบีบน้ำเลี้ยงสมองมาคิดหาหัวข้อจนตัดสินใจเปลี่ยนประเด็น(อีกครั้ง) แต่กลายเป็นว่าต้องมาเครียดเรื่องรายละเอียดจิปาถะ ขอบเขตของงานอะไรเถือกนั้นอีกแล้วอ่ะ โอย...เครียด