Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

ช่วงนี้ว่าจะไม่เข้ามาอัพเพราะว่าเริ่มเข้าสู้ช่วงที่ยุ่งมาที่สุดอีกครั้งหนึ่งของชีวิตแล้ว แต่เพื่อน ๆ เข้ามาอัพบลอคกันใหญ่เราเลยอดใจไม่ได้ต้องขอเข้ามาเขียน ๆ อะไรหน่อยก็ยังดี

เมื่อวันศุกร์ (10/12) ไปเฝ้าร้านด้วยความง่วงตามเคย พอใกล้เที่ยง ลูกพี่ลูกน้องโทรมาแจ้งข่าวร้ายมาก ๆ ให้รู้ ทำให้อารมณ์แย่มาก ๆ ไปเลยทั้งวัน โทรหาฝนทีนึง Message หาเติ้ล 2 ทีให้หายเศร้า ตกดึกก็โทรไปคุยกับไอ้เติ้ลอีกทีก็เลยพอจะหายบ้าไปได้เยอะ

เมื่อวาน (11/12) ไปบ้านอาม่ามา สืบเนื่องมาจากเหตุร้ายน่ะแหละ ทำให้เราจำใจต้องอยากไป ช่วงเช้าก็มีวูบ ๆ เศร้าหลายรอบเหมือนกัน พอเวลาผ่านไปตอนบ่ายช่วงที่เพลินๆ ก็พยายามมองหาข้อดีของเวลาต่อจากนี้ไปให้มาก ๆ ๆ ๆ ขึ้น เพราะอะไร ๆ มันคงเปลี่ยนแปลงไม่ได้อีกแล้ว ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าช่วงเวลาที่เหลือขอให้มีแต่สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นอย่างเดียว เราก็ตั้งใจจะพยายามทำแต่สิ่งดี ๆ ให้เพิ่มมากขึ้นต่อไปด้วย

ส่วนวันนี้ตื่นสายเหมือนกันเพราะเมื่อคืนกว่าผมจะแห้งก็ปาเข้าไปตี 1 กว่า ๆ โดยที่ไม่ได้คิดเรื่องงานเลยแม้แต่น้อย+นั่งดูบีเล่น LineAgeIIซะเพลินไปเลย เช้านี้ก็โดนปลุกอีกตามเคยให้มากินข้าวเช้า หลังจากนั้นก็รีบ ๆ ทำงานบ้านเพื่อจะได้มาพยายามคิดเรื่องงานที่จะเอาไปส่งอาทิตย์นี้น่ะแหละ แต่ก่อนลงมือตัดสินใจโทรหาเติ้ลเพื่อดูความคืบหน้าของมัน (เผื่อจะเป็นแรงใจให้อยากทำให้เสร็จซะทีบ้าง) หลังจากวางสาย(เพราะตังค์โทรศัพท์หมด)ก็ลงมือเริ่มเขียนแบบคร่าว ๆ ซึ่งก็คร่าวสมใจมาก ๆ เพราะมีแต่ลูกศรโยงอะไรมั่ว ๆ ครึ่งหน้า A4 พอเริ่มลงมือคิดรายละเอียดอย่างจริงใจก็เผลอหลับไปชั่วโมงนึง แบบคาปากกา คากระดาษเลย...

หลังจากนี้ก็จะพยายามปั่นโครงเรื่องให้เสร็จเร็ว ๆ แล้วก็เยอะที่สุดเท่าที่มันควรจะเป็นอ่ะนะ เผื่อจะได้รีบส่งรีบดำเนินงานต่อสักที...เฮ้อ