Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้ตอนแรกว่าจะไม่ไปมหาลัย แต่อยากเปลี่ยนบรรยากาศก็เลยออกไปส่งโครงเรื่องสารนิพนธ์อันใหม่ที่มหาลัย

ตอนเช้าก็เจอเพื่อนร่วมขบวนที่สถานีรถไฟเช่นเดิม โชคดีที่ตัดสินใจนั่งมอเตอร์ไซค์ไปทำให้ไม่เลทจากเวลานัดมากนัก(ล่ะมั้ง) แต่พอรถไฟถึงสยามบิ๋มก็ขอตัวเลยไปสถานีสนามกีฬาเพื่อซื้อของก่อน โอ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะลงทุนเพื่อเพื่อนขนาดนี้ หรือว่าเราเลวเกินไปหนอ?

ไปถึงมหาลัย กลุ่มสารนิพนธ์ของอ.เกริกก็นั่งกันพร้อมหน้า พร้อมด้วยคนที่มารอพบอ.คนอื่น ๆ ตอนบ่ายประปราย ทันทีที่รู้ว่าอ.(ร.พ.ท.)อยู่คนเดียว ก็รีบวิ่งอย่างเร็วไปพบทันทีประหนึ่งว่ามีธุระด่วนจะรีบกลับ วันนี้ดูร.พ.ท.ไม่ค่อยสบายก็เลยไม่ได้คุยอะไรมาก นอกจากบอกให้ไปเขียนเรื่องให้ละเอียด ๆ มาส่งคราวหน้า (อาทิตย์หน้ามีสอบต้องอ่านหนังสือนาเว้ย ไม่ว่างงงงง)

ช่วงบ่ายพอเพื่อน ๆ เริ่มหดหายเพราะไปพบอ.ก็ชิ่งไปสยามเพื่อกำจัดสิวเม็ดโตบนแก้ม มันก็ไม่เจ็บเท่าไรหรอก แต่เวลาหน้ามันบวมตอนเสร็จอายคนที่เห็นจริง ๆ

ป.ล.วันนี้ตอนกลางวันคุยกับอ้วนและกั๊ก(ที่เข้ามาเสือกโดยบังเอิญ)เรื่องนั้น...ก็อืม มันก็ได้แต่พูด ๆ อ่ะนะแต่พูดแล้วมันก็สบายใจขึ้นบ้าง เรื่องที่ไอ้ 2 คนนั้นพูดก็ได้เรื่องบ้างไม่ได้บ้าง แต่ก็ทำให้โอเคขึ้น

ดีใจที่เพื่อน ๆ เห็นใจเรื่องนั้น...แม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องของพวกมัน หรือว่าไม่รู้จะปลอบใจยังไง หลังจากนี้ก็จะพยายามทำใจสู้ไปเผื่อแผ่ปลอบคนอื่น ๆ บ้างฮ่ะ