Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

หลังจากวันนี้อาจจะไม่เข้ามาอัพสักระยะ เพราะเริ่มยุ่ง ๆ ขึ้นมาแล้ว ไหนจะต้องเตรียมสอบ ไหนจะต้อง(เริ่ม)จริงจังกับสารนิพนธ์อีก

เมื่อเร็ว ๆ นี้มีเพื่อนร่วมเอกคนนึงเริ่มเขียนไดอารี่เวบ ๆ นึง เราก็ตามไปอ่านเป็นมารยาทมาเมื่อวันก่อน อ่านแล้วเลยอยากพูดถึงเรื่องไดอารี่บนเน็ทขึ้นมาเลย วันนี้ก็มาทนอ่าน ๆ เรื่องนี้กันหน่อยนะ

ก็...บางคนอาจรู้แล้ว แต่เพื่อนในเอกหลายคนก็ไม่ค่อยรู้ว่า งานอดิเรกอย่างนึงของเราก็คือ การไปอ่านไดอารี่ออนไลน์ของผองเพื่อนร่วมเอกทั้งหลาย บางคนอาจนึกในใจว่า มันไม่ใช่งานอดิเรกหรอกแค่อยากไปเสือกเรื่องชาวบ้านแค่นั้นใช่ไหม? อ่า...ก็ใช่นะ เหอะ เหอะ ยอมรับว่า ความจริงก็แค่อยากเสือกเฉย ๆ แหละ เวลาเล่นเน็ทเคยไหมว่างมากจนไม่รู้จะเข้าเวบอะไร ไป ๆ มา ๆ รู้สึกตัวอีกทีก็ต้องมาคอยนั่งเช็คไดอารี่เพื่อน ๆ หรือคนรู้จักซะแล้ว แถมเรื่องบางเรื่องก็อาจพลาดได้ถ้าไม่ได้อ่านไดอารี่ของบางคน เช่น ไดอารี่ของ คีตะวัน (นามสมมติ) และ เจ้าชายหิมะ (อันนี้ก็นามสมมติ)

มีเหมือนกันที่ "หาเรื่องใส่ตัว" เพราะไปเสือกรู้บางเรื่องเข้า อย่างเทอมที่แล้วนี่ ไปทะเลาะกับคนบางคนเข้าก็เพราะไปรู้เรื่องที่ไม่ควรรู้มากเกินไปน่ะแหละ (เหมือนจะไม่ใช่เรื่องไดอารี่เลยแฮะ กลายเป็นเรื่องโลกของมาเฟียไปซะแล้ว อาจมีการสั่งเก็บกันด้วย) และบางครั้งมีเหมือนกันที่ไปแอบอ่านมาแล้วต้องย้ำกับตัวเองบ่อย ๆ ว่า อย่าไปหลุดปากพูดเชียว เดี๋ยวมันรู้ว่าไปแอบอ่านไดอารี่มันมา นั่นแหละ...หาเรื่องเอง

ช่วงนี้ก็ยังเห่อบ้าเขียนเรื่องอะไรลงบลอคอยู่แหละ และก็ยังสนุกกับการไปแอบดูและย่ำยีไดอารี่ของชาวบ้านด้วย อ้อ...แต่มีไดอารี่บางอันเหมือนกันที่เราจะไม่ไปแตะต้อง รู้สึกว่าเค้าเขียนอะไรแบบว่า...เจ้อ ดีจัง อืม หรือว่าเพราะเราชอบอ่านไดอารี่ประเภทที่มันเล่าว่าไปทำอะไรมาเหรอไง ถึงได้รัง(ตู๊ด)เรื่องพวกนั้นจัง...แต่ก็จะขอแอบอ่านเงียบ ๆ ต่อไปละกัน อย่างน้อยจะได้จำไว้ล่ะว่า "ไอ้นี่ เป็นคนแบบนี้นี่เอง"