Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

เช้านี้รีบตื่นมาจัดการอะไร ๆ ให้เสร็จก่อนจะแว้บไปทำงานที่ติดค้างกันมานานที่บ้านโบว์ต่อ มาตอนนี้เริ่มไม่ว่างจะทำงานนอกแล้ว แต่รับปากทำมาตั้งแต่เทอมที่แล้วมาถึงตอนนี้มันก็ต้องทำกันต่อไป

เมื่อวาน (21/12) ไปสอบมา...อืม ยากเหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากคิดมากแล้วเพราะมันคงไม่มีอะไรดีขึ้นมา ก็ต้องรอดูคะแนนกันต่อไป ตอนบ่าย 2 โมงครึ่งไปบ้านโบว์ ความจริงตั้งใจจะไปให้เร็วกว่านี้ แต่เติ้ลมามหาลัยหาอ.เกริก แล้วก็มีคนโง่อย่างไอ้อ้วนมาหาอ.รพินทร(แต่อ.ไม่มา) ไป ๆ มา ๆ ก็เลยนั่งคุย ๆ กันจนถึงบ่ายเลย รู้สึกดีที่คนไม่เยอะ เพราะความจริงแล้วไม่ค่อยชอบเวลาเอกเราปีเรามารวมกันเยอะ ๆ เท่าไร อึดอัด...

สำหรับสารนิพนธ์ เปลี่ยนหัวข้ออีกแล้ว มานึกดูก็เป็นเรื่องปกติมากที่เราจะเปลี่ยนหัวข้ออีก อย่างคราวสัมมนาก็เปลี่ยนหัวข้อกันลากเลือดเลย ประมาณ 5-6 หัวข้อเห็นจะได้ แหม ก็มันอยากทำงานที่อยากทำที่สุดอย่างเดียวนี่ ไม่ชอบก็ต้องเปลี่ยนใช่ไหม? เมื่อวานเริ่มร่างคร่าว ๆ ไปหน่อยนึง รู้สึกว่าวางโครงเรื่องยากชะมัด คือจะเขียนล่วงหน้าเป็นบท ๆ ก็เขียนไม่ได้ (ไม่ก็เขียนไม่เป็นนี่แหละ) ต้องลองเขียนไปเรื่อย ๆ นึกกันหน้าต่อหน้าเลย มีความรู้สึกว่าทำงานแบบนี้ไม่ดีเลย เรื่องจะถูกแก้หรือเปล่าก็ไม่รู้อีก แต่ก็ยังคงทำต่อไปอยู่เพราะไม่งั้นคงไม่มีอะไรเพิ่มขึ้นเลย

เมื่อคืนดู "โอเค เบตง" (เหอะ เชื่อไม๊ล่ะแกว่า เพื่อนแกดูหนังไทย) อืม พล็อตเรื่องมันก็ดีนะ แต่...ดูจบรู้สึกว่ามันค่อยไม่สนุกว่ะ ไม่รู้หนังไทยส่วนใหญ่เป็นอะไรทำไมต้องเป็นอย่างนี้ทุกที คือมีพล็อตดี ดาราที่เล่นก็โอเค ถ่ายดี แต่ต้องมาล่มตอนเกือบจะจบทุกที ใครมาอธิบายให้เราฟังได้ช่วยมาบอกทีนะ

ป.ล.เมื่อวานได้ดู Panda Z แล้ว ไม่ค่อยเหมือนอย่างที่คิดเลย แถมไปเปิดโดนตอนจบก่อนอีก...