Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้ได้อยู่บ้านเงียบ ๆ คนเดียวในรอบหลาย ๆ วันเป็นครั้งแรก ก็แน่นอนว่าต้องมานั่งอัพบลอคก่อนจะเริ่มอย่างอื่นละ

คราวนี้ตัดสินใจจะไม่บ่นเรื่องงานสารนิพนธ์ เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะมันไม่มีความคืบหน้าอะไรให้บ่นถึงเลยน่ะสิ และไปนั่งอ่านย้อนบลอคเก่า ๆ แล้ว ยังอดคิดไม่ได้ว่าอะไรมันจะบ่นกันทุกวันขนาดนั้นด้วย คราวนี้ก็เลยขอบ่นเรื่องอื่นแทนไปพลาง ๆ ละกัน

ตอนนี้จู่ ๆ ฝนก็กลับมาตกแล้วอากาศก็เริ่มกลับมาหนาวเย็นอีกครั้ง คงถูกใจหลายคน สำหรับเราเองก็ไม่ได้เกลียดไอ้อากาศแบบนี้หรอก คิดว่ามันก็ดีกว่ามานั่งหน้ามันเหงื่อไหลหน้าคอมน่ะแหละ แต่ถ้าจะมานึกเกลียดอากาศแบบนี้ก็ต้องตอนที่ออกจากบ้านไปข้างนอกในช่วงที่ผ่านมานี่แหละ วันนั้นออกไปมหาลัย-พันธุ์ทิพย์-เวิร์ดเทรดมา 3 ที่ โอ แม่เจ้า ฝนตกตั้งแต่ออกไปถึงปากซอยเลย ทั้ง ๆ ที่แม่บอกให้เอาร่มออกไปแท้ ๆ แต่เราก็เลือกความสบายมากกว่า ไม่ยอมถือออกไป เลยต้องตัดใจโบกแท็กซี่ไปส่งที่สถานีรถไฟฟ้าแทน (แง เปลืองเป็นบ้า) จากนั้นพอจะเดินทางจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ฝนเจ้ากรรมก็ตกปรอย ๆ ตลอดทางเช้า - บ่ายวันนั้นเลย ไม่เปียกเท่าไรหรอกแต่วันนั้นก็เซ็งปนหงุดหงิดเอาเรื่องเหมือนกัน

ช่วงนี้พยายามควบคุมเรื่องการกินอยู่ เพราะวัน ๆ ถ้าไม่ได้ออกไปไหนเลย กินเสร็จก็มานั่งหน้าคอม ไม่ก็หน้าทีวี ไม่ก็นอนอ่านการ์ตูน แต่...ทำไม่ได้เลย อย่างวันแรกที่พยายามก็ไปบ้านโบว์มา พอไปบ้านนั้นแน่นอนว่าจะต้องได้กินดีอยู่พอควร ยังไม่นับขนมที่เราหิ้วเข้าไปอีกถุงใหญ่จากท็อปส์...สรุปว่าวันนั้นกินยิ่งกว่าวันปกติซะอีก

เมื่อคืนขณะกำลังเล่นเอ็มกับเพื่อนเติ้ล (นามสมมติ) ก็ลุกไปนั่งดู anime Genshiken7-8 ประมาณ 1 ชั่วโมง สนุกอย่างแรงเลย >v< คิดเอาเองว่าเป็นเพราะไม่ได้ใช้เวลาแบบสบาย ๆ หน้าทีวีดูการ์ตูนสนุกมานานมากแล้วมั้งก็เลยรู้สึกว่าสนุกเป็นพิเศษ แต่กว่าจะดูจบก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืนแล้ว ง่วงและเบลออย่างแรงทำให้ไปตัดเน็ททั้ง ๆ ที่ยังโหลด anime Y ไม่เสร็จ (เหลืออีก 6%) ยังผลให้เกือบเกิดโศกนาฏกรรมพี่น้องฆ่ากันตายซะแล้วสิ

ป.ล.ส่งท้ายด้วยเรื่องสารนิพนธ์สักเล็กน้อย พรุ่งนี้ต้องไปเอาเรื่องที่ส่งดองไว้เมื่ออาทิตย์ก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้หรือยังและหวังว่ามันคงจะไม่มีอะไรร้ายแรงให้แก้นะ