Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้ตื่นมา 8 โมงแม้ว่าจะไม่มีเรียน เพื่อมานั่งมั่วงานแปลต่อให้เสร็จสักที
งานแปลเสร็จราว ๆ เที่ยงครึ่ง (จะให้ถูกคือมั่วตรงที่มึนจนครบน่ะแหละ) ก็รีบอาบน้ำออกไปส่งเลยทันที ตั้งใจจะเลยไปส่งบทความที่ชิดลมต่อด้วยแต่คิดเบ็ดเสร็จแล้วรู้สึกว่าถ่อไปไกลเหลือเกิน และยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องออกไปเรียนอยู่แล้วเลยตัดสินใจแวะส่งพรุ่งนี้ดีกว่า แล้วก็ตัดสินใจเอางานสารนิพนธ์ติดมือไปหาเหยื่อทดลองใช้ด้วยแทน

เดินเข้า Office ไม่ถึง 3 นาทีก็ออกมายืนข้างนอกเหมือนเดิม รู้สึกว่าถ่อนั่งรถเมล์มากใช้เวลาแค่เนี้ยเองก็เลยเข้าไปนั่งแช่ในร้านค้อฟฟี่ช้อปที่ชั้น 1 ต่อ สั่งอิตาเลี่ยนโซดา 1 แก้ว 40 บาทแต่นั่งแช่อยู่ในร้านนานเหมือนกัน หลังจากที่ตัดสินใจเรื่องสถานที่ที่จะไปหาน้อง ๆ อ่านงานสารนิพนธ์ก็โหนรถเมล์ไปลงหน้าโรงเรียนราชินีแถว ๆ ท่าเตียน ตอนนั้นเพิ่ง 3 โมง แต่เพิ่งรู้ตอนไปถึงว่าเด็กประถมเขาเลิกเรียนกันตอน 4 โมง เลยต้องมานั่งปักหลักรอกันอีก 1 ชั่วโมง ไม่รวมเวลามองหาน้อง ๆ ที่จะยอมมานั่งอ่านงานเราอีก 30 นาที ก็...ผลที่ออกมาก็ดีนะ งานนี้ต้องขอขอบคุณน้อง ๆ ทั้ง 5 คนที่ยอมสละเวลามานั่งคุยกับเรา ตั้งใจว่าถ้าได้พิมพ์ออกมาแล้วจะแวะกลับไปให้น้อง ๆ เขากันคนละเล่ม อืม...เสียดายเหมือนกันที่ไม่มีเล่มที่หมือนของจริงให้น้อง ๆ อ่าน ต้องเอาชุดที่แก้คืนจากอาจารย์ไปให้ลองอ่านแทน

หลังจากนี้ตัดสินใจจะปั่นสารนิพนธ์ให้เสร็จซะทีเพื่อเตรียมตัวสอบญี่ปุ่นอีกครั้ง ก็ต้องรอดูกันต่อไปว่าจะเป็นไง...