ไม่ได้มาเข้าเน็ตนานมาก ประมาณอาทิตย์กว่า ๆ ได้มั้ง สาเหตุแรกก็คือ ยุ่ง ๆ ช่วงเตรียมงานแสดงสารนิพนธ์นั่นเอง อีกเรื่องก็คือ เอาคอมไปลงวินใหม่เนื่องจากโดนไวรัสโทจันเล่นงานเข้าเมื่อกลางอาทิตย์ก่อน

มีเรื่องมากมายหลายเรื่องที่อยากสาธยายเก็บลงบลอคมาก ตั้งแต่เรื่องเตรียมงานหฤโหดที่ล่อเข้าไปถึง 4 ทุ่มถึงจะได้ออกมาจากมหาลัยกลับบ้านเอย เรื่องงานแสดงนี่ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไร ที่น่าตกใจดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ได้เจอวินนี่ เดอะ ปุ๊ ตัวจริงแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเท่าไร ส่วนอีกเรื่องเห็นจะเป็นเรื่องวันเกิดเราซึ่งตรงกับวันสุดท้ายของงานแสดงสารนิพนธ์และเป็นวันสุดท้ายที่จะได้ไปมหาลัยในฐานะนิสิตแบบเต็มภาคภูมิ วันเกิดปีนี้ก็มีเรื่องดี ๆ ที่จดจำไปนานเยอะ เรื่องที่ว่าไม่ใช่เรื่องของขวัญหรือของกินที่บรรดาเพื่อนพ้องเอามาให้หรอก แต่เป็นเรื่องงานเลี้ยงส่งเรียนจบของเอกวรรณกรรมสำหรับเด็กรุ่นที่ 8 วันนั้นนึกไงไม่รู้ก็ตั้งหน้าตั้งตาชวนแนวร่วมที่กะว่าต้องไปแน่ ๆ ให้เป็นตัวตั้งตัวตีจัดงานเลี้ยงส่งที่ร้านหมูกระทะกันสักทีก่อนที่จะแยกย้ายกันไป ลงท้ายแม้ว่าจะร้อน อิ่มและอืดแต่ก็สนุกและคิดว่าเป็นความทรงจำที่ดีมาก ๆ ครั้งนึงในวันเกิดเลยแหละ

ตอนนี้ก็เรียนจบแล้ว...ตอนนี้ก็ตั้งตาหาเรื่องที่อยากทำไปเรื่อย ๆ แหละ ได้แต่ภาวนาว่าสำนักพิมพ์ที่ชอบจะมาจีบให้ไปทำด้วยอ่ะนะ รู้หรอกว่างานมีเยอะ แต่ถ้าเป็นคนช่างเลือกที่คิดว่า เออ ไม่ถูกใจหนังสือที่นี่เลยแฮะอย่างเรา ๆ ก็คงยากไปอีกชั้นนึงเลยล่ะ -_-"

เปลี่ยนเรื่อง...เมื่อวานโชคดีมากหลังจากที่ไป'เกะส่งท้ายมาต่อด้วยเดิน WTC ต่ออีกยก กลับบ้านมืดค่ำเช่นเคย (รู้สึกว่าช่วงหลัง ๆ ออกจากบ้านทีไรนี่ต้องออกกลับมาไม่ต่ำกว่า 2 ทุ่มทุกทีเลยแฮะ) พอข้ามเรือมาถึงฝั่งธนฯแล้วก็รีบจ้ำกะจะเอาเค้ก 3 ก้อนของโอเรียนทอลที่ได้รับมาจากโบว์และบี2 กลับไปแช่เร็ว ๆ ก็ไปเจอะแผงของแบกะดินที่มันไม่ใช่เสื้อผ้า เข็มขัด กำไลเข้า แผงนี้มีหนังสืออยู่ประมาณ 20 เล่ม สภาพค่อนข้างใหม่เหมือนเจ้าของเอามาวางเอง เฮ้ย...เล่มบนสุดที่วางหราเลยก็คือเรื่อง แมลงวันซูดานของโรอัลด์ ดาห์ล เรื่องนี้กะจะอ่านนานแล้วแหละเพราะว่า อ.เกริก (นามสมมติ)โม้นักหนาว่า "ดี" และแกก็เคยเอาตัวซีร็อกมาให้นักเรียนไปร็อกกันตามใจ พอดีว่าตอนนั้นมันขี้เกียจหรือไงนี่แหละก็เลย...ไม่ร็อก มาวันนี้ได้เจอะเล่มเต็มฉบับลิขสิทธิ์พิมพ์ครั้งที่ 2 ซึ่งสภาพดีมาก ๆ ๆปกนี่ยังสมบูรณ์ครบไม่มีร่องรอยขาดเลย ราคา 60 บาท (จาก 110 บาท) ใจนึงก็คิดว่าแล้วจะว่างอ่านเรอะ? แต่นึกดูอีกทีเรียนจบแล้วยังไงก็ต้องว่างแหละก็เลย เอาวะควักเป็นควัก เมื่อคืนจนถึงเมื่อกี้อ่านเกือบจบแล้วล่ะ เหลืออีกนิดหน่อย แต่ก็สรุปได้เลยว่าเป็นเรื่องที่สนุกมาก อ่านแล้วจะไม่ค่อยรู้สึกเลยว่าโรอัลด์ดาห์ลเขียน เรื่องมันตลกร้ายดี ใครอยากอ่านก็บอกได้ ไว้เจอกันจะเอาไปให้ยลให้ยืมกันนะ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เรียนจบแร้น ดีจายซ์ได้แป๊ปนุง

เด๋วก้อเครียดเรื่องหางานทำอีก

เฮ้อ - -"

#1 By Dioino - ลัลล้า~* on 2005-03-08 15:50