Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้อากาศเริ่มกลับมาร้อนอย่างแรงอีกครั้ง...ช่วงบ่ายมึนเลยจนแทบไม่อยากทำอะไรเลย ให้ตายเหอะ
เมื่อวานเสือกเกริ่นทิ้งไว้ว่า บลอคคราวนี้จะเขียนเรื่องหนังต่อ มานึกดูเหมือนจะเป็นอะไรที่รัดคอตัวเองมาก ๆ เลยแฮะถ้าเกิดคราวนี้เกิดไปเจอเรื่องอยากเขียนเรื่องอื่น...แต่ว่า เนื่องจากยังไม่มีประเด็นอะไรน่าสนใจเข้ามาในชีวิต ว่าง ฯลฯ ก็ขอรีบเขียนบลอคเรื่องที่ว่าไว้สักหน่อย

หนังเรื่องที่จะพูดถึงเมื่อคราวก่อนก็คือเรื่อง Pekin Violin (北京ヴァイオリン = ปักกิ่งไวโอลิน) ไม่แน่ใจว่าชื่อไทยใช้ว่าอะไร (โดนบีกัดว่า หนังจีนแต่มึงเสือกเอาโปสเตอร์ของญี่ปุ่นมาแปะนะมึงง~ง) ตอนที่ได้ดูก็เป็นเรื่องที่บีบังเอิญเปิดเจอในเช้าวันหนึ่งเมื่อปีที่แล้วสมัย UBC Asianยังเป็นช่อง 24 อยู่เลยตอนดูเนี่ยงัวเงียสุด ๆ อีก แถมยังจำชื่อตัวละครไม่ได้เลยสักนิด ก็ขออนุญาตเล่าเรื่องย่อ ๆ เท่าที่พอจะจำได้เอาไว้สักหน่อยแล้วกัน

ชายคนหนึ่งได้เก็บทารกชายคนหนึ่งที่ถูกทิ้งไว้ที่สถานีรถไฟพร้อมกับไวโอลินเก่า ๆ ตัวหนึ่ง แม้ว่าจะไม่รู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกใคร แต่ชายหนุ่มก็ตัดสินใจเลี้ยงเด็กทารกคนนั้นราวกับเป็นลูกในไส้ พรสวรรค์ทางด้านไวโอลินของเด็กชายเพิ่มพูนขึ้นทุกวันจนในท้ายที่สุดเมื่อถึงเวลาเด็กชายก็ต้องตัดสินว่าจะติดตามอาจารย์ไปประกวดไวโอลินเพื่อก้าวไปสู่ชื่อเสียงระดับโลก หรือพอใจที่จะเล่นไวโอลินอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ข้างพ่อของเขา...?

หนังเรื่องนี้เป็นหนังจีนเรื่องแรกที่ตั้งใจดูอย่างจริงจัง (ไม่นับมู่หลานเวอร์ชั่นโบราณที่หลินปอเล่นกับหนังที่โจวซิงฉือแสดงนำ) ด้วยภาพและบรรยากาศมันก็ยังเป็นแบบหนังจีนแหละ แต่เวลาที่เด็กมันเล่นไวโอลินนี่ดูแล้วแบบว่า โคตรเจ๋งเลย เพราะคาแรกเตอร์ของเด็กผู้ชายนี่เป็นแบบเด็กเงียบ ๆ ขรึม ๆ แต่แบบว่าเพลงที่เล่นออกมาจะถ่ายทอดอารมณ์ ความคิด ความรู้สึกของตัวเด็กออกมาจริง ๆ อย่างเช่น ตอนโกรธเสียงเพลง ท่าทางและก็สีหน้าของตัวละครก็จะสื่อออกมาได้ชัดมาก ยิ่งใครชอบฟังเพลงคลาสสิกด้วยแล้วคงจะชอบเรื่องนี้อย่างแน่นอน ส่วนเราคิดว่าหนังเรื่องนี้เพลงเพราะนะ แต่ชอบที่ตัวคาแรกเตอร์ของเด็กมากกว่า (ไม่ค่อยเลวเลย)

มีโอกาสไปเดินสะพานเหล็กคราวหน้าตั้งใจจะลองพยายามหาเรื่องนี้มาเก็บดู -A -

ขอส่งท้ายบลอคเกี่ยวกะหนังในช่วงนี้เท่านี้แหละ...ครั้งหน้า Anime จะกลับมา(มั้ง)