Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

วันนี้ตอนเที่ยง ๆ หลังจากที่ล้างห้องน้ำกับซักผ้าเสร็จก็มานั่งแปะหน้าคอมเปิดเวบเล่นตามปกติ จู่ ๆ ก็นึกแว่บอยากโทรไปถามบูรพัฒน์ขึ้นมาว่า "มีงานไรให้ข้อยทำมั่งไหม?" หลังจากที่เงียบหายมานานนับแต่การแจ้งผลว่าผ่าน

การต่อสายเป็นไปอย่างสะดวกราบรื่น ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีหลังจากที่แจ้งไปว่า "ชั้นเป็นนักแปลของเอ็งนะเฟ้ย" แต่ก็นะเป็นอาการกำแหงไม่เจียมตัวไปงั้นแหละ...สุดท้ายพี่คนที่ติดต่อกันประจำก็เสด็จมารับสาย (หลังจากที่แอบ ๆ เงี่ยหูได้ยินว่าโยนกันรับสายน่าดู) พี่แกก็ตอบตามสไตล์แกว่า "ยังไม่มีงานใหม่ ๆ ครับ ไว้มีแล้วจะติดต่อไปเอง"

นั่นแหละ...นอนเล่นมาอาทิตย์นึงแล้วก็เลยอยากทำงานต่อสักที ส่วนนิยายที่รับมาลองก็ยังกองเอาไว้เท่าที่เคยแง้ม ๆ ดูเลย วันนี้พยายามนั่งทำดูไปได้ 2- 3 บรรทัด รู้สึกว่ามันยากเหมือนกันแฮะ อ่านเข้าใจนะ แต่เขียนออกมาเป็นประโยค ๆ ให้มันต่อกันยากชะมัด เคยมีไอ้เจ๊ที่เป็นรุ่นพี่วิชาโทคนนึงมันบอกว่า แปลการ์ตูนพี่ไม่ทำหรอก (แต่ไม่รู้ว่าทำไมเค้าไม่ทำนะ) แปลนิยายดีกว่า ง่ายกว่าเยอะ" วันนี้ตอนทำ ๆ อยู่ นึกประโยคนี้ขึ้นมากึกเลย ให้ตายเหอะ...ง่ายกว่าตรงไหนวะ แต่ในเมื่อรับปากว่าจะลอง (สอบ) ดูแล้วก็ตั้งใจว่าจะพยายามทำให้เสร็จนะ แต่คิดว่าคงอีกนานเลยล่ะ -_- แต่จะให้หักดิบมั่ง(ประมาณว่าถ้าไม่เสร็จจะไม่เขียนบลอค)...คงไม่ไหวอ่ะ

พรุ่งนี้จะออกไปซิ่งอีกแล้ว ส่วนหนึ่งก็ธุระกะงาน แต่อีกครึ่งก็ไม่ใช่เลย...หาเรื่องจริง ๆ