Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

ตั้งใจไว้แล้วว่า ถ้าแปลงานได้ครึ่งเล่มจะมาเขียนบลอค หลังจากที่ปั่นมาเกือบ 2 วันก็เพิ่งจะเสร็จเอาวันนี้เอง

ทำไปได้ครึ่งนึงแล้ว...ถ้าเทียบกับเรื่องที่แล้วรู้สึกว่าง่ายกว่าเยอะ จะติดก็ตรงคำพูดที่เป็นลายมือของอ.คนเขียนที่แทรกประปรายในเรื่องและในการ์ตูนแถม แบบว่า...ลายมือชุ่ยเหลือเกิน บางตัวเพ่งอย่างนานกว่าจะนึกออกว่าเป็นตัวอะไร ยิ่งหน้าการ์ตูนแถมนี่สกัดดาวรุ่งอย่างแรง เจอเข้าไป 20 กว่าจุด...ทำไปชักท้อ ๆ (แต่ก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำกันต่อไป)

รู้สึกว่าอากาศช่วงนี้ร้อนแทบบ้าเลย...พวกกับข้าวที่กินเหลือนี่เก็บไว้แป๊บเดียวพาลจะบูดหมด (สยองมาก!!) ช่วงนี้ยังกะตกนรกแทบไม่ได้ออกไปไหน แล้วยังไม่ค่อยมีอะไรกินอีก อย่างวันนี้ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย...หิวชะมัด (พยายามคิดอยู่ว่าเป็นวิธีการไดเอ็ตทางหนึ่ง)

วันนี้ออกไปธุระแถวบ้านมา ภารกิจที่ต้องสะสาง ได้แก่ ซื้อข้าวกิน ส่งจดหมายและแวะไปคืนการ์ตูน แต่เชื่อมั้ยว่ากว่าจะถึงบ้านปาเข้าไปเกือบชั่วโมงกว่า งานนี้ยอมเสียตังค์นั่งมอเตอร์ไซด์ดีกว่าปั่นจักรยานกลางแดดร้อน ๆ แต่ไปพลาดตรงที่เผลอซื้อการ์ตูนที่ออกใหม่ก่อนเดินไปไปรษณีย์ อากาศที่ร้อนระอุบวกกับระยะทางทำให้การ์ตูนแค่ 4 เล่มหนักเป็นตัน ยังไม่รวมร่มคันโตที่อุตส่าห์แบกไปกันร้อนอีก ก่อนกลับบ้านหลังจากที่เดินวนอ้อมไปคืนการ์ตูนที่เช่ามา (แค่เล่มเดียว) ต้องจำใจแอบนั่งพักแบบหมดสภาพหน้าร้านเช่าและจำยอมเปิดน้ำส้มที่ตั้งใจจะเอาไปดื่มที่บ้านซะงั้น...

ไม่รู้เมืองไทยจะร้อนไปถึงไหนกัน...(วะ)