Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

ไชโย~ งานเสร็จแล้ว ทำไปทำมาก็ใช้เวลาต่างจากเดิมไปจิ๊ดเดียวเอง แต่บางคนก็บอกว่า ทำไมแปลเรื่องนี้เสร็จเร็วจัง? มันก็ไม่เร็วเท่าไรหรอกคิดกันไปเองน่า

ความจริงเมื่อจันทร์ที่แล้วเกิดอุบัติเหตุตกบันได...2 ขั้น แต่เนื่องจากน้ำหนักตัวกับท่าที่ตกลงมา "พอดี" เกินไป ผลก็คือขาแพลง (อย่างแรง) และวันพุธยังไม่วายออกไปเดินข้างนอกมาอีกทำให้ขาอักเสบหนักเข้าไปอีกจนต้องไปให้คุณหมอแผนโบราณจับขาให้ และยังได้ลองใส่ที่รัดสำหรับช่วยพยุงขาอีกด้วย โห! ดูเท่ชะมัดเลย อยากใส่มานานแล้วล่ะ -A- (แง~ แต่อดไปเดินสะพานเหล็กเมื่อวันเสาร์กะบีเลย)

วันนี้ตอนออกไปส่งงานที่ไปรษณีย์ตอนบ่าย ขากลับแวะไปร้านการ์ตูนอย่างเคย นอกจากการ์ตูนที่ออก ๆ กันตามปกติแล้ว พลันสายตาก็เหลือบไปเห็น "ปรสิตเดรัจฉาน" ที่ New Project เอามารีใหม่เข้า (อ้าว? ได้ไงฟะ ของ SIC ไม่ใช่เหรอ)

อย่างที่รู้กันว่าเรื่องนี้มันเป็นการ์ตูนสุดเก๋าและเก่าที่เซียนการ์ตูนหลายคนเลือกอ่าน (ให้เปรียบเทียบความยิ่งใหญ่ของมันก็คงประมาณว่า เหมือนสมัยที่เราได้รู้จักคนเก่งฟ้าประทาน เทพธิดาอลเวงหรือเซเลอร์มูนสมัยไพเรทอะไรประมาณนั้น)

เขียนไปก็ดูงั่งชอบกลเพราะเค้าอ่านกันไปตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว สมัยประถมฯเสือกไปคิดว่า "เรื่องนี้ดูน่ากลัว ยังไงก็ทนอ่านไม่ได้" ตอนที่ SIC พิมพ์เห็นเล่มมันบาง ๆ แบบนั้นก็เกิดไม่อยากอ่านขึ้นมาอีก...วันนี้ฤกษ์ดีก็เลยโทรไปถามบีว่าจะซื้อไหม เพราะไงมันก็อยากอ่านเรื่องนี้อยู่แล้ว เหอ อ่านจบแล้วชอบมิคกี้มากเลย น่าร้าก ถ้ามันมาเกาะมือเราบ้างก็ดีสิ จะได้เอาหนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นมาให้มิคกี้อ่านแล้วใช้ทำงานแทนเราซะเลย (น่าน~ คิดดีอีกต่างหาก)

ดูจากลายเส้นแล้ว แม้เรื่องนี้จะเป็นการ์ตูนเก่า แต่แบบว่าถึงจะเก่าแสนเก่ายังไง แต่ก็ยังอ่านแล้วรู้สึกว่า "สนุกอย่าบอกใคร" งานดี ๆ คุณภาพคับแก้ว แถมเจือความคลาสสิกอย่างนี้ ถึงจะปี 2005 แล้วก็ยังอ่านสนุกอยู่ดี ^_^