เรื่องมันเศร้า
posted on 05 Jun 2005 22:14 by dajirin in ETCช่วงนี้ที่บ้านเหมือนมีศึกย่อยๆ ประมาณว่าทุกคนจะมารุมอยากใช้คอม เนื่องจากเห็นว่าช่วงนี้ไม่มีงานก็เลยตัดสินใจถอนตัวออกมาคนแรกเลย หลบไปนอนดูหนังมาซะเพียบ (ตามแต่ที่จะเปิดเจอ) สถิติสูงสุดคือดูวันเดียว 3 เรื่อง ได้แก่ คลีโอพัตรา Enough และ American Pie the Weddingเพราะยังไงตั้งแต่อาทิตย์นี้คงได้ใช้กระหน่ำคนเดียวช่วงกลางวันอยู่แล้ว เกริ่นอยู่นานสรุปว่าที่เขียนมาเป็นข้ออ้างอู้บลอคนั่นเอง
เมื่อวานออกไปสังสรรค์กับบรรดาผองเพื่อน นัดล่วงหน้ากันมาชาติกว่าว่าจะเจอกันเอาเข้าจริงก็เลทมั่งมีธุระกันมั่ง แต่สุดท้ายก็ได้เจอหน้ากันหมดตอนราวๆ 11 โมง แต่เก๋ที่เป็นต้นคิดก็แอบบอกล่วงหน้าว่า ร้านอาหารที่จะไปกันจองเอาไว้ตอนเที่ยงเพราะกะแล้วว่าต้องมีคนมาเลท อย่างนี้เรียกว่าคบกันมานานจนรู้สันดานใช่มั้ย?
ตกบ่ายเพื่อนๆ เริ่มวางแผนไปซิ่งต่อ แต่เรากะบีต้องขอตัวกลับก่อนเพราะต้องแวะไปหายายที่เริ่มอาการไม่ดีมาวันสองวันแล้ว นึกแล้วก็เริ่มเสียใจวูบๆ กับเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป เคยรู้สึกมาแล้วช่วงที่รู้ข่าวตั้งแต่ตอนเดือนธันวาฯ คิดว่าทำใจได้แล้วนะ เอาเข้าจริงมันก็อดไม่ได้ตอนนี้ครบกำหนดเวลาที่หมอบอกแล้ว สัญญาณไม่ดีที่แสดงว่ามันเข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้ายก็ปรากฏแล้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า ยิ่งเสียใจเพราะเรื่องนี้มันร้ายแรงยิ่งกว่าเรื่องไหนๆ ที่เจอมาซะอีก ที่ผ่านมาอาจเป็นเพราะไม่เคยเจอเรื่องเศร้าเกิดขึ้นกะคนใกล้ตัว พอมาเจอะตอนที่โตแล้วแบบนี้...มันเศร้าจนจะบ้าตายเลยแฮะ อืม...ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเรื่องให้คนที่แวะผ่านมาอ่านสลดหดหู่ตามไปด้วยหรอกนะ แต่วันสองวันที่ผ่านมานี่เรียกว่า ในบ้านตกอยู่ในบรรยากาศแบบนี้มั้ง ก็พยายามทำใจแข็งไม่เศร้าเพราะแม่หรือพวกอี้ๆ เค้าคงจะเศร้ากว่าเรา แต่วันนี้ตอนนั่งรถกลับบ้านฟังพ่อพูดไปก็ร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัว เศร้านี่หว่าจะให้ทำไงพอนึกว่าที่ได้นั่งคุยกับยายเมื่อกี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้...
ป.ล.เริ่มบลอคเรื่องเพื่อนแท้ๆ สุดท้ายกลับมาจบอย่างนี้ได้ไงฟะเนี่ย มือมันพาไปจริงๆ เลย
แต่ว่าตอนนี้ทำใจให้สบายไว้ก่อนแล้วกัน.....
#1 By BeCh on 2005-06-05 22:26