กลับออกมาจากโหมดดองบล็อคอีกคราว ตอนแรกว่าจะเขียนบลอคเนื่องในโอกาสที่เมื่อวานทำงานครบ 2 ปีพอดี แต่ก็ไม่มีอะไรจะเขียนเป็นพิเศษ เพราะรวมๆ แล้วชีวิตการทำงานก็คล้ายๆ ว่าจะเป็นแบบเดิม ไม่ค่อยต่างอะไรจากปีทีแล้วเท่าไหร่ แล้วก็เพิ่งนึกได้ว่าไม่ได้พูดถึงเรื่องการ์ตูนในบล็อคมานานชาติเศษแล้ว งั้นวันนี้ก็เอาเรื่องนี้ขึ้นมาเขียนสักหน่อยแล้วกัน


เมื่อเร็วๆ นี้จิตซ่านจู่ๆ อยากอ่าน "คำสาปฟาโรห์" อีกรอบ ทั้งๆ ที่เหมือนจะไม่ได้อ่านเล่มใหม่มาเล่มสองเล่มแล้ว เนื่องจากการแต่งภาพที่แย่ได้ใจ (อย่างเช่นว่าการกลับภาพซ้ายขวาหรือลำดับหน้าในการพิมพ์) คำแปลที่อ่านแล้วค่อนข้างรู้สึกชัดเจนเลยว่ามันด้นสดเยอะ - -" (ไม่ได้ทำการเช็คแต่อย่างใด ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย) แต่เอาเป็นว่าวันนั้นนึกๆ ได้ว่าภาคแรกๆ สนุกมาก อยากอ่านแบบสุดๆ เลยรบกวนพี่หวานเช่ามาให้ เพราะเล่มของตัวเองอยู่อีกบ้านนึงถ้ารอถึงตอนนั้นความอยากจะหายไปซะก่อน

เรื่องนี้คอการ์ตูนส่วนใหญ่น่าจะรู้จักกันดีเนอะ เพราะออกจะเป็นการ์ตูนในตำนานขึ้นหิ้งที่หลายคนตอกตะปูตีฝาโลงเลิกอ่านไปแล้วและคิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้อ่านจบ เพราะเนื้อเรื่องมันยืดได้ใจจริงๆ ซ้ำร้ายพล็อตมันก็วนๆ กันอยู่ในอ่างแบบนี้ไม่ไปไหนสักที เพราะ 'แครอล' นางเอกของเรื่องเธอก็ช่างมีความอยากรู้อยากเห็นกับเรื่องต่างๆ มากมายเหลือเกิน

เนื้อเรื่องช่วงที่ตั้งใจว่าจะอ่านให้จบรอบนี้คือช่วงภาค1 (ยึดตามฉบับบางๆ นะ) จนถึงต้นภาค2 ก่อนแครอลจะไปบาบิโลเนีย(หลังจากนั้นเริ่มรู้สึกว่าเนื้อเรื่องยืดแล้ว) และเป็นช่วงที่รู้สึกว่าลายเส้นอ.แกสวยดี มีภาพประกอบงามๆ เยอะมาก

มีคนพูดไว้เหมือนกันว่าเวลาคนเราอายุมากขึ้น พอเอาหนังสือเล่มเก่ามาอ่านอีกรอบ จะทำให้เรามีรับรู้อรรถรสหรือมีความเห็นต่อหนังสือเล่มนั้นแตกต่างไป ซึ่งตอนที่อ่านคำสาปฟาโรห์ซ้ำอีกรอบก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าอะไรๆ ช่างต่างจากที่เคยคิดในวัยเด็กเหมือนกัน

เรื่องที่รู้สึกเปลี่ยนไปแบบขำๆ ก็คือ...เรื่องนี้ก็จิ้น Y ได้นะเนี่ย (ของมันแน่อยู่แล้ว สมัยที่เริ่มอ่านเรื่องนี้น่ะยังเป็นเด็กประถมอยู่เลย จะไปจิ้นวายได้ไงฟะ) ตอนเด็กๆ นี่รู้สึกว่า เออ เมมฟิสหล่อดี เจ้าชายอิสมิลก็เท่ได้ใจมาก (แต่ยังไงก็ชอบเมมฟิสมากกว่า) แครอลเก่ง รู้ไปซะทุกเรื่องแล้วก็สวย...มั้ง หนุ่มๆ ถึงได้แย่งกันนักหนา แต่เอามาอ่านอีกที รู้สึกว่าเมมฟิสนี่สวยกว่าแครอลอีกนะ สวยแบบตั้งแต่เปิดเรื่องยันโตเป็นผู้ใหญ่ (อย่างแครอลนี่แรกๆ ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ พอปลายๆ ภาคแรกเริ่มโอเคขึ้นมาหน่อย) ยิ่งช่วงตอนที่เมมฟิสบุกตะลุยไปหาอารูกอนที่อัสซีเรียเพราะเข้าใจว่าแครอลถูกพาตัวไปอยู่ที่นั่นมีฉากฮากระจายกระตุ้มต่อม Y อยู่มากเลย เพราะไปถึงอารูกอนมันจะชมนักชมหนาว่า เมมฟิสเป็นฟาโรห์หนุ่มรูปงาม แถมยังทำสายตากรุ้มกริ่มอีกต่างหาก แล้วยังมีฉากตอนที่เมมฟิสโดนสั่งให้ดื่มเหล้าในงานเลี้ยงจนเมา เฮียแกก็ยังออกอาการมือไม้อยู่ไม่สุข มาแอบจับผมเมมฟิสอีกต่างหาก คือนาทีนั้นเมมฟิสตกอยู่ในสภาพยอมทำทุกอย่างเพื่อความปลอดภัยของแครอล รังสีอุเคะเลยแผ่ซ่านซะ... โฮๆๆ พระเอกของช้านนน~ TT[]TT เผลอๆ บางทีตอนนั้นอารูกอนอาจจะลืมแครอลไปแล้วก็ได้

แต่โดยรวมๆ อ่านแล้วก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้มันโมเอะดีนะ อ่านทีไรก็ยังกรี๊ดๆ วิธีการแสดงความรักแบบรุนแรงของเมมฟิสในช่วงภาคแรกๆ ที่ทั้งคู่ยังไม่แต่งงานกันทุกที เพราะคุณนางเอกไม่ยอมรับรักฟาโรห์สักที ทีนี้ก็เลยมีหลายช็อตหลายฉากที่เร้าใจมั่กๆ อย่างเช่น ตอนที่แครอลไม่ยอมรับเมมฟิสที่ฆ่าคนเป็นผักปลา สุดท้ายคุณเธอเลยไปแขนหักในห้องนอนตามระเบียบเพราะดันไม่ยอมเปิดประตูให้เมมฟิสที่บากหน้ามาง้อ ส่วนเจ้าชายอิสมิลนี่ก็มาแบบนุ่มๆ เท่ไปอีกแบบ (แต่ดันมาเสียคะแนนในภาค4 เพราะยังไม่เลิกเพ้อเรื่องธิดาแห่งไนล์ ทั้งที่ในภาค3 เฮียแกเหมือนจะตัดใจได้แล้วแท้ๆ แบบนั้นยังจะเท่กว่าเยอะเลย - -) นี่ถ้าเป็นการ์ตูนในยุคนี้คงไม่แคล้วมีโด อิสมิลxเมมฟิส กันให้พรึ่บ (อ่า...ถ้าให้เมมฟิสเป็นรุกคงไม่เข้าแฮะ)

เคยฟังเพลงตัวละครของเรื่องนี้ด้วย เป็น Character Song ของแครอล เมมฟิส (ชื่อเพลงรู้สึกว่าจะ King of King นะ = =) แล้วอีกเพลงก็เป็นเพลงคู่ของพระนาง จะมีใครมีไฟล์ mp3 บ้างน้อ...?

ป.ล. อยากได้ภาพโตๆ หรือดูภาพมากกว่านี้เชิญได้ที่นี่

Comment

Comment:

Tweet

เก่าโคตรรรรร~~~

เรามาอ่านตอนโตแล้วอ่ะนะ เลยความเห็นมันก็คงไม่ต่างกันมาก อ่านไปเกือบๆสองรอบได้ (เพราะอีตอนรวมเล่มใหญ่ท้ายๆ มันทิ้งช่วงไปนานมากกกกกก จำเรื่องไม่ได้แล้ว เลยต้องอ่านย้อน) ยังไงก็ไม่ค่อยชอบนางเอกอยู่ดีอ่ะ ห้ามจริงห้ามจัง น่ารำคาญเหมือนกันแฮะยัยคนนี้ แต่ยังชอบพระเอกมากมาย เมมฟิสสุดหล่อ และน่ารักมากๆ (ขี้โมโห แต่ก็เพราะรักนี่นะ ^^) ส่วนเจ้าชายอิสมิล ก็โอเคนะ แต่เสียตรงตื้อเกินเหตุเนี่ยแหละ

ไม่ว่ายังไงก็เหอะ อยากให้มันจบๆเลิกยืดเยื้อซะที อ่านไปๆแล้วออกทะเล มึนว่ะ ถูกชิงตัวไป ถูกชิงตัวมา กันอยู่นั่น พระ-นางจะอยู่กันอย่างสงบสุขซะทีไม่ได้รึไงวะ (เพราะเราชอบฉากเลิฟซีน เมมฟิสเท่โคตร 555)

แกนี่นะ วนกันมาเรื่อง Y อีกล่ะ ไว้ลายกันจริงเชียว -_-"

#6 By Kronos on 2007-07-05 22:10

ยินดีด้วยกับครบรอบทำงาน กับเม้าการ์ตูนเก่าโคดๆเลยอ่ะ

เมมฟิสต้องอุเคะเท่านั้นว่ะ นิสัย หน้าตานี่ส่งสุดๆ เราว่ามันเปนทุกเรื่องว่ะ การ์ตูนเก่ากลับไปอ่านใหม่ ได้รับการจิ้นใหม่อย่างแหลกลาญ ฮ่าๆ

เออ ทำไมเปน ลูคาxอุนัส วะ?? เรานึกว่า อุนัสxลูคา แฮะ (แบบเป็นอุเคะทาสรักในเรือนเบี้ยกับอิสมิลมาก่อนจะกิีกกับอุนัสกร้ากกก)

#5 By chibi on 2007-07-05 21:33

อืม อ่านแล้ว อยากไปหยิบมานั่งอ่านจังแฮะ เพลงคำสาปฟาโรห์เราซื้อเป็นเทปมาน่ะ สมัยนั้นมันมีแค่นั้นหนิ มีเพลงที่ร้องคู่กันด้วย แต่แปลไม่ออก เลยไม่รุว่าร้องว่าอะไรกัน ว่าแต่อยู่ไหนนะ ไปลองหาดูดีกว่าแฮะ

#4 By Moon Tirra Action!!!!! on 2007-07-05 21:13

ข้าพเจ้ากลับชอบช่วงภาค 3 มากกว่าแฮะ รูปร่างหน้าตาตัวละครเหมือนรูปปั้น

king of king มีเป็นเทปล่ะ

ข้าพเจ้าจิ้นคู่อุนัส x ลูคานะ อ้อ เคยเห็น fic ของอิสมิล x เมมฟิสด้วย

#3 By k9 on 2007-07-05 19:32

555+ ลืมไปเลย คู่อิสมิลxลูคา หลายคนอ่านแล้วฮือฮาสองคนนี้เหมือนกัน แต่แบบนั้นขอเป็นคู่ทาสรับใช้ดีกว่า ลูคาxอุนัส

#2 By dajirin on 2007-07-05 18:31

ภาคแรกเนี่ยมันสวยจริงๆ นะเนี่ย ดูแล้วก็ไม่สงสัยนะว่าทำไมมันดัง
ตอนเด็กๆ ก็บ้าพอควรนะเรื่องนี้ ภาคแรกมันสนุกได้ใจมาก

แถมภาคสาม อาจารย์แกเกลียดยัยคาฟลาได้น่าเกลียดถึงใจดีจัง



นอกจากคู่ฮิลมิลเมมฟิสแล้ว คู่ฮิลมิล ลูคา ก็น่าสนอยู่นะ อิอิอิ

เห็นด้วยว่า คะแนนเจ้าชายฮิลมิลมันลด ตอนที่ไปทำยาสิเน่ห์ใส่ยัยแครอลอ่ะ

#1 By tapum on 2007-07-05 18:26