Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

* มีข้อสงสัยเรื่องการเดินทางประการใดสอบถามมาได้เลย ถ้าตอบได้จะช่วยตอบเต็มที่จ้ะ

** รีวิวนี้เป็นทริปตะลุยช็อปโดฯ, การ์ตูน เกมซะเยอะ สถานที่เลยวนเวียนอยู่แต่ในโตเกียวและโอไดบะ = =" แต่ถ้าใครอยากถามเรื่องเกี่ยวกับฮาโกเน่ก็ถามมาได้จ๊ะ เพราะเคยไปตอนรอบแรกแล้ว

วันที่2 (14/8) : Odaiba

*Caution* ภาพไม่ค่อยสวยแถมยังโหลดโหดอีกจ้า OTL

วันนี้ตัดสินใจว่าจะใช้เวลาอยู่ที่โอไดบะทั้งวันก็เลยจัดกระเป๋าแบบเอาของไปน้อยที่สุด ออกจากที่พักประมาณ 8 โมง นั่ง JR ไปลงชิมบาชิต่อสายยูริคาโมเมะ (ถ้าใครจะแวะหลายที่หรือขึ้นๆ ลงๆ หลายสถานี แนะนำว่าซื้อตั๋ววันไปเลยก็ได้ ราคา 800 เยน)

(กระจกสีสวยสะดุดตาในสถานี JR ชิมบาชิ วันหลังๆ เลยใช้เป็นจุดสังเกตมองเวลาเดินลงมาจากชานชลาตลอดเลย)

(ทางเข้าสถานียูริคาโมเมะตรงชิมบาชิ)

ลงรถที่สถานีโอไดบะไคฮิงโคเอนประมาณ 9 โมงครึ่งก็เลยมองหาร้านฝากท้องสักหน่อย แต่กว่าร้านส่วนใหญ่จะเปิดก็ 10 โมงกว่าทั้งนั้นก็เลยตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อ ซื้อข้าวกล่องกับน้ำและตรงไปนั่งกินที่สวนสาธารณะชมวิวเรนโบว์บริดจ์ เพราะช่วงสายๆ แบบนี้มีคนออกมาปิกนิกและเล่นน้ำกันพอสมควรก็เลยลงไปนั่งเนียนแบบเขาบ้าง

(รถตำรวจไซส์กะทัดรัด น่ารักจนอดถ่ายมาไม่ได้)

(อ๊ะ นั่นมันชิงช้าสวรรค์ที่พี่เคย์ Toki1 เคยพามาเดทนี่นา)

(คู่รักมาปิกนิกกันพร้อมกับน้องหมาสุดไฮเปอร์ที่เจ้าของเดินไปไหนจะต้องกระโดดขอตามไปด้วย)

ยังไม่ 11 โมงแต่รู้สึกว่าอากาศค่อยๆ ร้อนอบอ้าวขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยรีบเดินเข้าห้าง Deck ที่อยู่ติดกัน เพราะเคยได้ยินจากมิ้นว่าที่นี่มีโซนที่ทำเป็นงานออกร้านย้อนยุคซึ่งมีของเล่นกับขนมสมัยโบราณมาให้เลือกซื้อด้วย

(ขนาดร้านซานริโอ้ยังทำป้ายให้โบราณตามเลย)

ใช้เวลาอยู่ที่นี่ประมาณชั่วโมงกว่าๆ ก็ย้ายไปเดินสถานีโทรทัศน์ฟูจิที่อยู่ตรงกันข้าม แต่ไม่รู้ว่าตัวเองงี่เง่าหรือไงเลยไม่ได้เช็คอะไรมาเลยว่าช่วงนี้เขาจัดงานอะไรกันบ้าง ปรากฏว่ามีการจัดงานช่วงหน้าร้อนกันพอดี คนประมาณแสนคนเห็นจะได้เลยแห่กันมาที่นี่เพื่อเข้าคิวร่วมงาน (งานมีจัดหลายโซน และสถานีโทรทัศน์ฟูจิก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย คนเลยมากันเพียบ)

หลังจากเดินบริเวณชั้นหนึ่งได้ครบรอบก็รีบหนีขึ้นไปด้านบนซึ่งเป็นส่วนที่เราสามารถเข้าชมได้ฟรี ความจริงแล้วเจาะจงมาที่นี่เพราะกิเลสส่วนตัวล้วนๆ (อ่า...อยากถ่ายรูปคู่กับโต๊ะของรายการ Bistro SMAP) หลังจากเดินวนรอบสถานีชั้นเจ็ดจนครบรอบ ก็ข้ามถนนกลับไปเดินที่ Aquacity เพราะบีบังเอิญเหลือบไปเห็นโฆษณาแปะตรงกระจกชั้นบนพอดีว่า Jump Shop มาเปิดที่นี่ชั่วคราว

(อากาศร้อนสุดๆ แต่คนก็ยังหลั่งไหลกันมาจากไหนก็ไม่รู้)

เดินทะลุไปด้านหลัง Aquacity ก็ไปเจอมุมที่สามารถถ่ายเทพีเสรีภาพ, เรนโบว์บริดจ์ และโตเกียวทาวเวอร์ (เคยอ่านในรีวิวของคนอื่นแล้วเลยรู้สึกอยากเห็นกับตาตัวเองบ้าง)

พอเดินเข้ามาใน Aquacity ดันหาร้านไม่เจอ สุดท้ายเลยต้องไปถามเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ (อธิบายทางได้เข้าใจง่ายจนรู้สึกทึ่งมากเลย ดีที่ไม่งี่เง่าเดินวนหาเอง) ไปถึงร้านก็เลยรู้ว่าที่ Jump Shop มาเปิดที่นี่ก็เนื่องในโอกาสที่วันพีชครบรอบสิบปีพอดี นอกจากจะมีสินค้าปกติแล้วยังมีการจัดมุมนิทรรศการเล็กๆ จากเรื่องวันพีช และนำสินค้าจากเรื่องนี้มาวางขายเยอะเป็นพิเศษด้วย คนก็เลยแห่กันมาเพียบเช่นกัน

(Scence จุดกำเนิดเรื่องราวการผจญภัยที่ตอนนั้นหารู้ไม่ว่าอ.แกเขียนมา 10 ปีก็ยังไม่จบพร้อมฉากประทับใจของลูกเรือแต่ละคน)

(ตรงท้องเป็นยางจริงๆ ลองต่อยเบาๆ ได้)

(จากตอนสกายโทเปีย แต่จำไม่ได้แฮะว่าท่าอะไร)

(หมัดของลูฟี่ตอน CP9 ถ้ายืนในจุดที่เขามาร์กไว้จะรู้สึกเหมือนหมัดพุ่งเข้ามาหา)

(เสื้อยืดที่ระลึกครบรอบ10ปี ตัวละ 3,000 เยน)

ช่วงก่อนไปเพิ่งเอาวันพีชมาอ่านต่อแล้วก็ดันอินขึ้นมาด้วย -///- พอเข้ามาในร้านก็เลยเปิดฉากลุยฝูงชนและซื้อของวันพีชเป็นที่ระลึก ชิ้นที่ถูกใจที่สุดก็คือแก้วน้ำทรงถังไม้ปั๊มโลโก้ของเรื่อง (จนบัดนี้ยังไม่กล้าแกะมาใช้เลย) นอกนั้นก็เป็นพวกที่ห้อยมือถือ และหาซื้อสินค้าจากเรื่องกินทามะตามที่พี่ที่ทำงานฝากมา

ออกมานั่งพักขากับพื้นนอกร้าน+ไขกาจาปองเล่นไปพลางๆ หันไปเห็นโฆษณา (อีกแล้ว... ไปๆ มาๆ ชักจะกลายเป็นทริปหาที่เที่ยวเอาดาบหน้าเลย) ว่ามีสินค้าอนิเมที่ฉายช่องสถานีโทรทัศน์ฟูจิมาเปิดตึกข้างๆ ก็เลยลองเดินไปดูแต่ไม่มีอะไรถูกใจ เดินเข้าร้านนู้นนี้ไปเรื่อยจนถึง 3 โมงครึ่ง ก็ตกลงใจว่าจะนั่งรถไฟย้อนกลับไปลงที่ชิมบาชิ เพราะอยากไปถ่ายรูปนาฬิกาที่คุณมิยาซากิ ฮายาโอะเป็นคนออกแบบ (ขามาเห็นเข้าแล้วโดนใจมากและเคยอ่านเจอในหนังสือไกด์2008 พอดี)

ระหว่างนั่งรถไฟกลับหยิบไกด์2008 ขึ้นมาอ่าน เจอบรรทัดที่เขียนว่าถ้าไปตามเวลาที่กำหนดจะมีตุ๊กตาออกมาเต้นตามจังหวะเพลง และรอบต่อไปก็คือ 4 โมง O[]O โอ๊ะ... Shit ตอนนั้นคิดในใจว่าไม่ทันแหงๆ เพราะถ้าลงที่สถานีก่อนสุดสายวิ่งไปก็ทันแน่เพราะเหลืออีก 5 นาที แต่ดันเข้าใจว่าต้องไปลงปลายทางจะใกล้กว่า พอลงรถไฟปุ๊บก็รีบๆ เดินดูจนเปลี่ยนเป็นวิ่งเพราะบีบอกว่ายังไงก็น่าจะลองดูก่อน สุดท้ายก็ไปทัน 4 โมงพอดี งานนี้ต้องขอบคุณคุณน้องผู้ไม่ยอมแพ้ ทำให้ไม่พลาดได้เห็นตุ๊กตาไม้ที่ออกมาขยับและได้ฟังเพลงเพราะๆ อีกต่างหาก

หลังจากถ่ายรูปนาฬิกาจนหนำใจก็เดินย้อนกลับไปทางสถานี JR ชิมบาชิ ตอนนั้นเองที่เพิ่งสังเกตเห็นว่าตึกที่กำลังยืนอยู่ก็คือสถานีโทรทัศน์นิปปอนนั่นเอง และที่นี่ก็มีการจัดงานรับหน้าร้อนเหมือนกัน เพียงแต่ว่าไม่อึกทึกเท่าสถานีโทรทัศน์ฟูจิ ด้านในมีจัดนิทรรศการของเอวาด้วย แต่ดูแล้วรู้สึกว่าต้องรอนานพอควร เที่ยวมาทั้งวัน+ของหนักก็เลยขี้เกียจตัดใจเดินออกมาด้านนอกแทน ก็เลยเจอซุ้มถ่ายรูปที่ระลึกของโทโทโร่ที่ให้เราใส่หมวกสะพายกระเป๋าเป็นเมจังถ่ายคู่กับโทโทโร่ และมีเจ้าหน้าที่ถ่ายรูปให้แบบฟรีๆ อีกต่างหาก เห็นแล้วน่ารักมากๆ ก็เลยต่อแถวรอ เพราะมองรอบตัวกว่าครึ่งที่มาต่อแถวก็โตๆ กันหมดแล้วเหมือนกัน 555+

หมดเวลาอยู่ในร้านของที่ระลึกนานพอสมควร เดินออกมาฟ้าเริ่มมืดๆ แล้วก็เลยนั่งรถไฟกลับอิเคบุคุโระไปวนร้าน K-Books อีกสักรอบก่อนกลับที่พักนอนเอาแรง เพราะวันรุ่งขึ้นต้องรีบตื่นแต่เช้าไป Ghibli Museum

(ขากลับถ้าใกล้เวลาห้างปิด อย่าลืมแวะห้างไปหาอะไรหม่ำด้วยล่ะเพราะของอร่อยลดราคาเพียบ)