Se A Vida E ~That's the Way Life is~♪

ก่อนเริ่มแปะรีวิวต่อขออัพเดทชีวิตสักเล็กน้อย ช่วงนี้เซ็งตัวเองอีกแล้ว... เวลามีเรื่องหนักใจทีไรชอบบ่นจนตัวเองยังเบื่อ และพอรู้สึกตัวอีกทีมักจะเพิ่งคิดได้เองว่าคนรอบข้างก็คงเบื่อที่เราบ่นเหมือนกันนั่นแหละ และใครๆ ก็มีเรื่องหนักใจไม่สบายใจด้วยกันทั้งนั้น หลังจากนั้นก็มักจะจำใส่ใจว่าจะเลิกนิสัยแบบนี้แล้วนะ แต่สุดท้ายก็มักจะทำไม่ได้ทุกที

ก็ได้แต่ภาวนาขอให้ทุกอย่างมันผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเถอะ และคราวหน้าจะพยายามคิดให้มากกว่านี้ก่อนจะบ่นอะไรออกมา

(เปลี่ยนอารมณ์) เปลี่ยนไปเว้าเรื่องอื่น... ช่วงนี้ว่างๆ เลยเอาเวลาผลาญไปกับการเล่น NDS ซะเยอะ ที่ใกล้เห็นเส้นชัยในการเคลียร์แบบปลื้มใจมากๆ เลยก็คือ Zelda ภาค Mugen nosunadokei ซึ่งเป็นเกมแนวลุยดันเจี้ยนที่ปกติเล่นน้อยมากจนน่าใจหาย เพราะมักจะนึกเบื่อเวลาตามเก็บไอเทม แต่ด้วยระบบต่างๆ ที่ออกแบบมาให้มันส์กับทัชสกรีนได้อย่างเต็มที่ ตอนเริ่มเล่นช่วงแรกๆ ก็เลยเผลอตกหลุมรักเกมนี้แบบสุดไปเลยล่ะเออ

ถ้าใครมี NDS ก็ขอแนะนำให้หามาลองเล่นกันดู สนุกมากๆ เลยจ๊ะ

วันที่5 (17/8) : Comic Market#72 (ROUND1)

* ความจริงเป็นวันที่ไม่ได้พกกล้องออกไปเลยเพราะคิดว่าต้องหิ้วโดฯ เยอะ เลยเอาภาพบางส่วนที่ถ่ายในงานวันที่2 มาลงแทน*

ไม่แน่ใจว่าจะเสียเวลาเดินในงานมากแค่ไหน เพราะมีรายการโต๊ะที่อยากดูพอสมควร ไหนจะโดฯ ที่มิ้นฝากซื้อ แถมบียังต้องแวะไปบูธผู้ผลิตที่ด้านตะวันตกก่อนอีกต่างหาก เลยตัดสินใจจัดตารางเทเวลาให้วันนี้ทั้งวันให้งาน Comiket เลย

ตื่นประมาณ 7 โมง จัดการกินข้าวปั้นที่ซื้อเตรียมมาตั้งแต่เมื่อคืนเพราะกลัวเสียเวลาหาร้านก็รีบบึ่งไปขึ้น JR และต่อรถไฟไปโตเกียวบิ๊กไซด์ทันที (กลับมาเพิ่งรู้จากพี่หนิงว่าไปต่อรถไฟที่ชินจูกุสายรินไคเร็วและถูกกว่าเยอะ งานนี้เลยยึดสายยูริคาโมเมะตลอดเลย)

แค่ออกจากช่องตรวจตั๋วก็เจอ staff มายืนถือป้ายบอกว่าถ้าเป็นคนออกบูธไปทางไหนคนร่วมงานไปทางไหน เห็นแล้วนึกถึงฉากในเรื่อง Genshiken กับ Flower of Life ขึ้นมาเลย

(ถ้าเรามีตั๋วนั่นล่ะก็...)

เพิ่งเคยมางานนี้เป็นครั้งแรกก็เลยไม่รู้ว่าต้องเดินไปทางไหนหลังจากเลี้ยวมาตามทางที่ staff บอก แต่เห็นคลื่นมนุษย์ที่เดินหลั่งไหลไปทางเดียวกันก็เลยตัดสินใจเดินตามๆ เขาไป จนพบกับความจริงที่น่าสะพรึงกลัวว่าตัวเองกำลังเดินห่างออกจากสถานที่จัดงานทุกที เพราะหางแถวเข้างานนั้นยาวเป็นสิบกิโลเลย (ไม่ได้โม้นะ แถวซอยหลายแถวและยาวพอๆ กับเราเดินจากสยามไปสถานีรถไฟฟ้านานาเลยมั้ง)

มองนาฬิกากว่างานจะเริ่มก็ 10 โมงยังเหลือเวลาอีกเป็นชั่วโมง+ไม่อยากยืนตากแดดก็เลยตัดสินใจยืนหลบรอดูสถานการณ์ ตอนนั้นคิดเลยนะว่าคนมาเที่ยวงานแต่ละคนโคตรจะอดทนเลย ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าจะได้เข้างานเมื่อไหร่ แต่ก็ยอมตากแดดเดินไปต่อท้ายแถว (ส่วนนึงยังไงก็แทรกไม่ได้ เพราะมี staff คุมหัวท้ายของแต่ละแถวเอาไว้) สุดท้ายด้วยความบังเอิญและ... (เอาเป็นว่าเกิดอะไรขึ้นหลายอย่างแบบเร็วมากเลย ใครสงสัยก็มาถามเองแล้วกันนะ) ก็ได้ต่อแถวจนได้ และพอถึง 10 โมงก็ได้ไปยืนกางร่มต่อแถวหน้าทางขึ้นบันไดทางเข้าหลักเรียบร้อย ถึงเวลาปุ๊บทุกคนก็จะปรบมือ (ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เข้าไปด้านในเลย) เพื่อร่วมแสดงความยินดีที่งานเริ่มและค่อยๆ รอเวลาเคลื่อนขบวนเข้างานตามลำดับ ชอบช่วงเวลานี้มากเลยเพราะ staff จะค่อยๆ ปล่อยคนเข้าไปทีละกลุ่ม ระหว่างรอมีทักทายตรงทางขึ้นบันไดด้วยว่า วันนี้งานวันแรก อย่าเพิ่งหมดแรงไปซะก่อนนะคะ

(เสียดายไม่ได้ถ่ายวันแรกไม่งั้นฟ้าคงสวยกว่านี้)

กว่าจะเข้าไปถึงด้านตะวันออกก็ปาเข้าไป 10.40 น. (ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าไปต่อแถวตั้งแต่ส่วนโพ้นทะเลจะได้เข้างานกี่โมงเนี่ย) หลังจากบอกลาและนัดแนะเวลาเจอกับบีที่ตั้งใจจะไปโซนผู้ผลิตทางด้านตะวันตกก่อน ก็เริ่มหยิบรายนามเซอร์เคิล+แผนผังที่เตรียมมา เดินเลาะไปตามโซนต่างๆ จนถึงเกือบเที่ยงก็ไปนั่งพักเหนื่อยและซื้ออะไรมากินเพราะที่กินมาเมื่อเช้าย่อยหมดไปตั้งแต่ตอนรอเข้างานแล้วมั้งเนี่ย

(ป้ายสุดฮิต...นี่ไม่ใช่หางแถวจ้า)

ระหว่างนั่งพักขาซึมซับบรรยากาศงาน (ที่มีแต่คนแบบเราๆ 555+) หันไปเห็นบีที่กว่าจะกลับมาเจอกันตามเวลาที่นัดไว้ก็อีกเกือบ 2 ชั่วโมง ก็เลยรีบวิ่งไปกวักมือเรียกให้มาหาก่อน เพราะอยากโชว์โดฯ ที่ซื้อมาจะได้ไม่หยิบซ้ำกันให้เปลืองเงิน หลังจากนั้นก็เดินวนๆ ได้โดฯ จากเกมมาเพิ่มอีก เจอหน้าบีที่ไปลุยซื้อส่วนของตัวเองอีกทีก็ตกลงใจว่าจะกลับกันเลย เพราะกลัวว่าถ้ารอจนงานเลิกคนจะเยอะ

(รายการของที่สอยมาได้ก็ดูได้จาก เอนทรีนี้กับ บลอคคุณน้องที่เคยพูดถึงไปแล้ว)

โชคยังดีที่ตัดสินใจลากกระเป๋าไปด้วยทำให้ไม่ค่อยเมื่อยมือหนักไหล่มาก แต่ก็กลับถึงที่พักในสภาพหมดแรงสุดๆ หลังจากนอนกลิ้งเกลือกอ่านโดฯ ที่สอยมาสักพัก นึกขึ้นมาได้ว่าอยากไปดูบูธ อ.Rin ในงานวันพรุ่งนี้เหมือนกัน (ถึงแม้ว่าอ.แกจะผันตัวไปออกโดฯ BLEACH แล้วก็ตาม...) ก็เลยออกจากห้องไปใช้เน็ตของเกสต์เฮาส์ แต่ดั๊นไปเจอแขกคนอื่นที่เพิ่งกลับมากำลังเช็คบูธงาน Comiket เหมือนกันพอดี และพอสังเกตดูดีๆ แล้วปรากฏว่าคนที่มาพักในเกสต์เฮาต์หลายห้องเลยเป็นสาวๆ ที่มาเที่ยวงาน Comiket ทั้งนั้น (ก็ได้แต่ชำเลืองมองกันและกัน และแอบยิ้มกันไป)

เช็ครายละเอียดเสร็จเรียบร้อยก็ออกจากห้องไปเดินถ่ายรูป West Gate Park กับแถวๆ หน้าสถานีเพราะก่อนหน้านี้เพิ่งอ่านเรื่อง IWGP (Ikebukuro West Gate Park) เวอร์ชั่นการ์ตูนจบมาหมาดๆ เลยอยากจะมาตามรอยสถานที่ที่ลงในเรื่องดูบ้าง เพราะอ.แกวาดมาตามโลเกชั่นจริงๆ เลย

(คุณมาโกโตะอยู่ไหน!?)

หลังจากนั้นก็หาข้าวเย็นกินและเตรียมเสบียงสำหรับมื้อเช้า พรุ่งนี้ต้องลุย Comiket อีกวัน!!